HET IS WAT HET IS. Bijna altijd kreeg ik dit te horen wanneer ik vertelde dat het mediteren niet ging zoals ik wilde. Hopeloos werd ik er van. En het enige wat de trainer zei:
‘Het is wat het is’.
Juist dat ‘is’ was mijn reden om een mindfulnesstraining te volgen. Ik wilde dat ‘is’ weten. Ik wilde begrijpen waarom ik de dingen deed zoals ik ze deed. En ik kwam geen stap dichterbij. Rete irritant en dan kreeg ik ook nog te horen:
‘Het is wat het is.’
ALSJEBLIEFT ZEG.
Na verloop van tijd stopte ik met vragen. Het had geen zin want het antwoord was altijd hetzelfde. Ik accepteerde de situatie zoals ‘ie was en vanaf dat moment begon ik te merken dat ik rustiger werd. Het viel me op dat ik kon ontspannen en langzaam begon het ‘is’ te begrijpen..
Ik had het idee los gelaten dat er een ‘is’ is, daardoor kon ik het zien. Bizar.
Waarom kon de trainer niet vertellen dat het zo in elkaar stak?
Waarom moest ik iedere keer mezelf keihard tegenkomen?
Waarom moest ik het zelf ontdekken?
Heel simpel. Ik had het niet geloofd. Ik had nooit geloofd dat ‘is’ gewoon is, terwijl dat al die tijd verteld werd. Keer op keer. Doordat ik de situatie accepteerde zoals ‘ie was, kon ik voelen wat er was en uiteindelijk zien wat er was..
Al die tijd vertelde de trainer:
‘Accepteer de situatie zoals ‘ie is.’
Niet letterlijk, maar toch. Had ik maar geluisterd, dan had ik het eerder gevoeld en ook heel veel sneller gezien. Helaas, het duurde wat langer.
HET IS WAT HET IS.
Wil je geen bericht missen? Laat dan je naam en email achter.
Zodra er een nieuw bericht is mail ik je.